Twee werelden

5 september 2011 § Een reactie plaatsen

The first batch of graduates from NUJS

In het begin van mijn studieperiode ging ik ieder weekend naar mijn ouders. We woonden een eind uit elkaar dus het was ieder weekend weer een hele trip. Niet alleen voor mijn ouders kwam ik ‘thuis’. Ik had er nog steeds een bijbaantje, vrienden en een vriendinnetje. Daarnaast was het ook prettig dat mijn moeder mijn was wilde doen. Dat scheelde doordeweeks weer tijd!


Bij elkaar een hoop veranderingen, nieuwe omgeving, nieuwe vrienden, nieuwe school en ouders minder vaak zien. Maar de grootste verandering was op mijzelf wonen. Ik ging als een van de eerste van mijn vrienden op kamers. Wellicht vreemd, maar ik had er al een paar jaar naar uitgekeken. Geen bemoederend commentaar meer over hoe laat ik naar bed moest, over hoe laat ik na het stappen thuis moest zijn. Meer vrijheid dus!
Nou ja, vrijheid… Er tegenover stond wel een nieuwe berg aan verplichtingen. Zelf boodschappen doen, koken, schoonmaken etc etc. Al snel was het de gewoonte om regelmatig met studiegenoten af te spreken om bij elkaar te gaan eten. Dit was niet alleen gezelliger, maar ook efficiënter kwa tijd en geld. Eventueel gecombineerd met huiswerk maken.
Alles bij elkaar was ik de gehele week druk in de weer. Het gebeurde ook regelmatig dat ik, bij thuiskomst na een studiedag, in mijn stoel op mijn kamer in slaap sukkelde.

Ondanks een compleet nieuwe omgeving beviel dit leventje mij wel. Ik had er immers al langer naar uitgekeken. Meer vrijheid, ik bepaalde nu volledig mijn eigen leven. Maar er kwamen ook langzamerhand ook barsten in. Ik bemerkte dat ik in twee werelden leefde. Een doordeweeks in de stad waar ik studeerde en op kamers zat. En de ander in het weekend bij mijn ouders. De twee wekelijkse wisseling daartussen veroorzaakte steeds meer onrust. Al snel zei ik mijn bijbaantje op en zocht ik er een voor doordeweeks. Die betaalde meteen een stuk beter. Ondanks dat het in het weekend meer rust gaf, bracht het mij in totaliteit nog steeds niet meer rust.
Twee keer per week belde ik met mijn vriendinnetje en een of twee keer in de week met mijn ouders. Langzaam zorgden deze gesprekken ervoor dat ik ook onttrokken werd uit het sociale studentenleven. Ik zei namelijk etentjes af zodat ik met mijn vriendinnetje kon bellen.
Ik werd onrustiger en langzaam begon de relatie scheuren te vertonen. Ik had steeds meer moeite met het bellen en reizen naar die andere wereld. Het veroorzaakte innerlijke onrust.
De bom barste, de relatie ging uit. Al snel kreeg ik een ander vriendinnetje. Dit vriendinnetje woonde in de buurt van mijn studiestad. Ik zag ook de noodzaak niet meer in om ieder weekends af te reizen naar mijn ouders. De innerlijke rust kwam langzaam weer terug.

Nu sinds kort de diagnose gesteld is van Asperger, begrijp ik ook de onrust van die periode. Mijn moeder zegt achteraf nog wel eens, was je maar de eerste jaren thuis blijven wonen. Helaas was dit niet mogelijk vanwege mijn studiekeuze. Daarnaast had ik de vrijheid niet willen missen, ik heb echt een geweldige tijd gehad. Al denk ik de laatste tijd wel eens, wellicht had ik met de regelmaat die mijn ouders mij gaven wel een HBO studie kunnen afronden. Maar die kan ik dan weer beantwoorden met de tegenvragen: welke studie had ik dan moeten kiezen? En was de studie interessant genoeg om hem af te ronden?

Advertenties

Getagd: , , , , , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Wat is dit?

Je leest nu Twee werelden voor AspergerADD.

Meta

%d bloggers liken dit: