“U hoort nog van mij!”

7 oktober 2011 § Een reactie plaatsen

angry boy mono

Ik zat op de middelbare school. Laatste jaar van de MAVO. Helaas had ik te veel problemen met taal op de HAVO, want op het gebied van bèta vakken had ik absoluut geen problemen op HAVO nivo. Ik zat bij onder andere natuurkunde behoorlijk onder mijn nivo te werken. Tijdens de theorie lessen werd ik helaas al snel naar voren geroepen. De rest van het jaar zat ik ingeklemd tussen hét stuutje van de klas en de docente zelf. Erger kon je het niet verzinnen. Het stuutje was 3 tot soms wel 5 weken voorafgaand aan een proefwerk de stof al aan het leren. Ik deed er maximaal een uur over, het snelst zelfs maar 1,5 minuut door het lezen van alleen de samenvatting.
Tijdens die theorie lessen zat ik vaak omgedraaid, ik vond het verschrikkelijk om mensen achter mij te hebben zitten. Ik had niet voor niets in eerste instantie dat plekje achterin veroverd. En dan het ergste, ondanks dat ik de minst oplettende persoon in de les was, haalde ik alsnog de hoogste cijfers. Het stuutje kon mij niet uit staan! Hahaha.
Uit verveling nam ik tijdens een van de praktijk lessen mijn walkman mee. Ik kon het niet laten om er tijdens de les naar te luisteren. Gelukkig zat ik tijdens deze lessen niet vooraan, maar ergens halverwege helemaal aan de zijkant. Oordopje door mijn mouw gehaald en luisteren maar…

Helaas. Binnen vijf minuten was het festijn over. “Meneer” gevolgd door mijn achternaam, “wat heeft u daar in uw hand?” “Niks!” Antwoordde ik met een zo onschuldig mogelijke blik. Maar helaas, ik mocht mijn Walkman inleveren. Ik had gehoopt op alleen een waarschuwing, maar ze was onvermurwbaar. Woest dat ik was!
Aan het einde van de les probeerde ik het nog vriendelijk, of ik hem weer terug mocht. Helaas, ik zou hem een week kwijt zijn. Ik was furieus! Maar wat kon ik er aan doen? Met de woorden “U hoort nog van mij!” liep ik het lokaal uit.
Enkele lessen later werd ik bij de conrector geroepen. Dat allemaal vanwege een Walkman dacht ik. Wat kan hij mij nu maken? Volgens de conrector had ik tegen de docente dreigende taal geuit. Ik begreep er niets van! Had ik iemand bedreigd!? Met de dood, of wellicht iets anders? Iets dat ernstige gevolgen zou hebben voor de docente? Ik dacht diep na, begon aan mijzelf te twijfelen. Ik begreep er echt niets van! Het bleken de woorden “U hoort nog van mij!” te zijn geweest. Hij legde het uit dat het dreigende woorden waren. Tot op de dag van vandaag zie ik het nog steeds niet. Maar ik begrijp sinds mijn diagnose wel dat ik wat finesse mis op dat gebied als autist om dat op te merken. Wellicht ook omdat ik een dreigement als iets zie dat alleen fysiek geuit word. En in mijn optiek komen woorden die dat niet impliceren ook niet dreigend over. Ik impliceerde dat het verbaal opgelost zou worden. Ik weet niet wat de uitkomst was van deze uiting. Als ik het mij nog goed weet te herinneren werd ik vanwege mijn onwetendheid gewoon weer heen gestuurd. De enige straf was dat ik mijn Walkman een week kwijt zou zijn. Na die week heb ik hem keurig netjes terug gekregen.

En wat betreft mijn natuurkunde cijfer, vlak voordat we de examens in gingen, kreeg ik een hoogst persoonlijk bezoek van de ik geloof de rector. Ik stond gemiddeld een 9 voor zowel wiskunde als natuurkunde. Of ik beide vakken op C nivo wilde doen, dan zou ik gegarandeerd met een 10 slagen. Mijn plan was om naar de HAVO te gaan, waarvoor ik D nivo nodig had. Helaas, er kon geen uitzondering gemaakt worden door de rector. Daar ging dus zijn prestige kwestie 😛
Omdat ik al zo ‘enorm’ veel tijd nodig had voor het leren van proefwerken, had ik mij voorgenomen om niks te leren voor de wiskunde en natuurkunde examens. Als eerste deed ik wiskunde. Helaas viel mij dat zwaar tegen. Ik maakte meer fouten dan ik vooraf had ingeschat. Achteraf nog net genoeg om die 9 te houden. Genoeg reden om wél te leren voor natuurkunde. En dat wierp zijn vruchten af. Ik kon in mijn antwoorden geen enkel foutje ontdekken. Bij de uitslag bleek ik helaas een 9,9 te hebben. Gemiddeld een 9,45.

“.45”! De nachtmerrie van iedereen! Afgerond naar beneden, dus alsnog een 9. Ach, ik bleef in ieder geval niet zitten…

Tijdens de daarop volgende zomervakantie kwam ik de natuurkunde docente tegen. Ze vertelde mij wat ik fout had gedaan. Het was iets in een tekening. Ik was een lullig lijntje vergeten te zetten. Ze moest hem daardoor toch fout rekenen.
De oefening was in potlood gedaan. Zal ze gum hebben gebruikt om mij te narren? Denk dat ik er nooit achter zal komen…

De haat en liefde verhouding tussen docente en leerling…

Advertenties

Getagd: , , , , , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Wat is dit?

Je leest nu “U hoort nog van mij!” voor AspergerADD.

Meta

%d bloggers liken dit: