Autisme en doordrammen

23 november 2011 § 3 reacties

Two people in a heated argument about religion...

Bij diverse mensen sta ik bekend als doordrammer. Een vervelend stempeltje waar ik maar niet van lijk af te komen. De vraag is vaak, wat doe ik nu verkeerd? Handig is het als iemand anders het bij je doet, dan ervaar je wat voor effect het heeft en hoe een ander zich voelt bij dit gedrag.

Bij mijn ouders probeerde ik altijd net zo lang door te gaan totdat ik mijn zin kreeg. Ik bedacht altijd wel dingen, vervolg antwoorden op argumenten die zij gebruikten om iets te verbieden of tegen te houden.

Het is lang goed gegaan, totdat ik ging studeren en men er niet zo veel tijd meer voor had. Er moesten snel beslissingen gemaakt worden, blijven hangen in opties vertraagde het proces alleen maar. Om concreter te zijn, bij vergaderingen van mijn studievereniging was men al een onderwerp verder en had men al besloten als ik met nog een goed argument kwam. Helaas, ik piste naast de pot…

Als ondernemer krijg je vaker tips, zorg dat je een goede elevator pitch hebt. Letterlijk bedoeld als: je staat in de lift bij een directeur van een bedrijf en je hebt 90 seconden om je bedrijfje en of je product te verkopen. De lering die ik hieruit trok was dat ik prioriteiten moest stellen in mijn verkoopverhaaltje. Maar ook als ik bij vrienden iets moest bereiken. Maar zelf had ik zoiets nog niet meegemaakt vanaf de andere kant, tot recentelijk iets soortgelijks gebeurde…

Er werd een verkooppraatje gehouden, maar het paste totaal niet bij mij. Ik voelde mij niet aangesproken. Ik kon zelf wel wat aanpassingen bedenken en de andere partij motiveren om ook goed of beter na te denken over andere punten. Maar hoe dan ook, het waren allemaal maar matige aanpassingen van een product wat uiteindelijk toch niet zou aansluiten bij mijn behoefte. Toen ik kenbaar maakte dat ik geen interesse had, kwamen er weer een paar “maar’s”. Voor mij reden om die persoon maar te negeren.

En daar ontstond het besef, dit is wat mijzelf ook vaak genoeg overkwam bij anderen. Ja, dat doordrammen is vervelend. Op een bepaald moment luistert de andere kant niet meer. Men sluit zich af van wat je allemaal nog te zeggen hebt. Je kunt niet eindeloos meer doorgaan met argumenten in je verkoop verhaaltje. Je moet een compact en goed onderbouwd verhaal hebben. En als de ander nog net niet overtuigd is, heb je nog één kans voor één argument. Zo is het hoe onderhandelen werkt. Dat is de tip die ik van een vriend kreeg een paar jaar geleden. Heb hem zelf inmiddels al vaker succesvol toegepast. Des te beter snap ik nu ook hoe het is om zo’n doordrammer zelf mee te maken.

Bovenstaand verhaal heb ik voor een groot gedeelte geschreven tijdens de pauze van mijn eerste bijeenkomst van de communicatie training. En prompt, dit kwam ter sprake. Diverse anderen hadden er ook last van. Het werd zelfs een vurige discussie tussen mij en de persoon naast mij. De ander voelde zich aangevallen, terwijl ik juist begrip toonde voor haar situatie, maar mijn argument kwam gewoon niet meer aan. Deels omdat de persoon mogelijk een vastgeroest beeld heeft van haar belevingswereld, anderzijds, misschien zat ik er inderdaad wel naast, maar kon zij het niet goed verwoorden hoe het dan wel was. Verschillende keren moesten de groepsleiders tussen beide komen en het gesprek onderbreken.

Enerzijds vond ik het een mooie discussie, waar wij in het dagelijks leven allebei tegenaan liepen, gebeurden ter plekke. Ik heb tijdens een eerdere communicatietraining geleerd om eerst begrip te tonen voor de situatie van de ander, om vervolgens de ander te overtuigen van mijn argumenten. Maar wat ik zag gebeuren, de ander sloeg na zelf wat gezegd te hebben helemaal dicht. Datgene wat ik daarna vertelde kwam helemaal niet aan. Het begrip van mijn kant niet, maar ook mijn argumenten niet. Ik besefte dat ik meer pauze had moeten inlassen, dat ik had moeten wachten totdat ik weer focus had, in plaats van dat ongeacht wat ik zei, de ander zich aangevallen voelde.

Wat ik enorm jammer vond is dat mij daarna weer de mond gesnoerd werd, terwijl ik er ondertussen wel leering uit de situatie had getrokken. Ja, daar kwam het doordrammen weer van mijn kant, maar ik moest en zou mijn lering willen vertellen! Uiteindelijk heb ik toch die kans genomen en het mijn mede cursisten kunnen delen. Ik kreeg begrip van de persoon naast mij, zelfs de groepsleiders vonden het een mooi argument. Er kwam zelfs nog ter sprake om bij zo’n discussie er niet nog later nog op terug te komen over dezelfde onderwerpen, maar mocht iets soortgelijks gebeuren met een ander onderwerp, dan zou het wel weer kunnen. Mooie leermomenten waren het!

Ik vraag me echter af wat de ander nu geleerd heeft vandaag. Waarschijnlijk voelde de persoon zich aangevallen, maar beseft niet waar het nu precies aan ligt. Zelf weet ik ondertussen dat het ook enorm belangrijk is om goed te kunnen luisteren naar andermans argumenten. Het gebeurd vaker dat je eindeloos langs elkaar heen aan het praten bent, terwijl je wel hetzelfde bedoeld.
Verder heb ik er wat van geleerd en datgene ook weer gedeeld. Helaas op een ander vlak dan het doordrammen, op de een of andere manier blijft dat getriggert worden. Maar goed, we gaan er de komende tijd eens wat meer op letten! 🙂

Advertenties

Getagd: , , , , , , , , ,

§ 3 Reacties op Autisme en doordrammen

  • […] Mijn bericht van gisteren heeft mij aan het denken gezet. Met name de laatste alinea. Met name het leermomentje was interessant. Maar hoe zag ik nu zelf alsnog een verbeterpunt? […]

  • Roos schreef:

    Interessant om te lezen. Ik ben juist een wegkruiper en geef iemand maar gauw gelijk om er van af te zijn … omdat het me niet interesseert. Iedereen heeft wel iets om aan te werken!

    Ik zie dat ‘doordrammen’terug bij mijn zoon maar dacht meer dat hij dat deed omdat ik vaak zo ‘vaag’ ben in mijn natwoorden enzo.

    • aspergeradd schreef:

      Over je heen laten lopen is ook niet goed. Het maakt je niet rigide waardoor mensen niet op je aan kunnen. Daar zijn veel mensen niet in geïnteresseerd is mijn ervaring. Stap maar eens bij een uitzendbureau binnen en zeg: doe mij maar een baan, maakt mij niet uit welke! Ondanks dat je de beste intentie hebt en zegt dat je wil werken, kunnen ze er niks mee. Het zegt namelijk niks over jouw motivatie op de lange termijn.
      Te rigide is ook weer niet goed, dat kan je arrogant maken waarmee je mensen mee afstoot.
      Met doordrammen doel ik op het doordrijven van de eigen zin. Niet met het doorvragen omdat iets niet duidelijk is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Wat is dit?

Je leest nu Autisme en doordrammen voor AspergerADD.

Meta

%d bloggers liken dit: