Communicatie, een vak apart!

24 november 2011 § 2 reacties

Loudspeaker Yell

Mijn bericht van gisteren heeft mij aan het denken gezet. Met name de laatste alinea. Met name het leermomentje was interessant. Maar hoe zag ik nu zelf alsnog een verbeterpunt?

Al jaren krijg ik tips van mensen hoe ik dingen beter kan aanpakken. In het begin probeerde ik alle tips op te volgen. Maar op den duur kwam ik ook diverse tegenstrijdigheden tegen. Ik begon te filteren en te verifiëren. Alle tips sloeg ik op en probeerde ook het verhaal achter de tip te begrijpen. Als ik het verhaal erachter niet begreep, dan kon ik ook weinig met die tip. Als ik een tip van een onbekende kreeg, probeerde ik die ook op een later moment te bespreken met anderen. Of als ik die toevallig van weer een ander kreeg, dan kreeg deze tip als het ware het stempeltje “waar”. Deze stappen heb ik bewust ingebouwd om te voorkomen dat ik maar alles van iedereen aannam. Het kan nog steeds wel voorkomen dat ik erg geloofwaardig overkom. Ik kan erg geloofwaardig luisteren 😉 Maar dat wil niet zeggen dat ik het verhaal daarna nog in twijfel kan trekken.

Ik ben dus iemand die open staat voor kritiek. Graag, daar leer ik van! Ik besef maar al te goed dat ik niet perfect ben. Ik besef ook niet dat ik het kan worden, maar ik kan wel een poging doen in de juiste richting.

Als zelfstandig ondernemer merkte ik ook vrij snel dat als iets niet goed stond uitgelegd, ik daar veel vragen over kreeg. Een leuk voorbeeld, ik had mijn bedrijfsnaam op een grappige manier op mijn visitekaartje verwerkt. Ik heb diverse vragen gehad van mensen die mijn website adres niet konden vinden. Nadat ik het had uitgelegd schaamden ze zichzelf ervoor. Maar waarom eigenlijk? Men is gewend dat deze helder gecommuniceerd word op het kaartje. Waarom is het juist niet duidelijk gecommuniceerd heb?

Ik begon mijzelf dus aan te passen. Maar het hielp mij ook als ik mezelf probeerde in te leven in anderen. Vooral in het begin koste het veel energie. Inmiddels heb ik het gevoel dat ik mij in veel mensen kan inleven. Kan goed van pas komen in gesprekken.

Het ontploffende gesprek van gisteren was een mooi voorbeeld. Het is makkelijk om de ander de schuld te geven. Maar wie zegt dat de ander volledig de schuldige is? Je kan standvastig blijven doen en niet van je standpunten afwijken, waardoor je geen steek verder komt. Als je je inleeft in de ander en of zijn/haar verhaal, wellicht zat je inderdaad niet bij het juiste eind. Door je in te leven en de ander (deels) gelijk te geven, breek je de spanning wat af, waardoor de ander ook eerder wat moeite zal doen om naar jouw verhaal te luisteren. Zodoende kun je mooi tot een midden komen, in plaats van dat je tegen elkaar aan blijft botsen.

Een stapje verder is dat je jezelf een spiegel voor houd en je jezelf vanuit andermans ogen bekijkt. Waarom begreep de ander mij niet? Soms heb ik de situatie als het ware als in een filmpje in me opgenomen, zodat ik het achteraf een of meerdere keren kan terugspoelen en opnieuw laten afspelen. Dit lukte mij dus gisteren ook in het gesprek. Het viel mij al snel op dat de ander helemaal niet reageerde op wat ik zei. Het ging ook zo enorm snel. Zelfs de groepsleiders hadden het niet gehoord. Ook dat nam ik mee in mijn evaluatie en bracht al snel tot mijn conclusie dat ik te snel een reactie had gegeven. Als iemand zijn standpunt verdedigd, kan het zijn dat er een blokkade optreed in het hoofd, waardoor alle signalen van buiten worden afgesloten en alleen maar aanvallende reacties nog geuit kunnen worden. Of dit iets specifieks autistisch is weet ik niet. Al voelde de situatie waarin de dame zat mij wel bekend. Met name dat laatste als je zelf eens aan de andere zijde hebt gestaan helpt met het besef hoe het wellicht beter kan.

In de ondernemerswereld noemt men dat dan weer: al doende leert men, of van vallen en opstaan leer je.



Lukt het anderen ook om wel eens een spiegel voor te houden?

Advertenties

Getagd: , , , , , , , , , , , , ,

§ 2 Reacties op Communicatie, een vak apart!

  • Barbara de Leeuw schreef:

    Juist! Blijven leren, groeien, ontwikkelen!
    En dat valt en staat inderdaad met zelfreflectie.
    Maar test wel altijd hetgeen je denkt te ontdekken met een bekende. Iemand die jou goed kent en/of die je vertrouwt.
    Want het kan zomaar zijn dat je misschien de verkeerde conclusies trekt. Goede zelfreflectie ontwikkel je alleen in samenwerking met anderen!

    Succes!!!

    • aspergeradd schreef:

      Ik test het inderdaad (niet opvallend) bij bekenden. Mensen die ik als neutraal acht. Het kan zijn dat ik alsnog iemand uit mijn vriendenkring niet als neutraal acht op een bepaald vlak, waardoor ik zijn/haar antwoord niet serieus neem. En als ik er onzeker over ben, dan vraag ik er verschillende mensen over. Mensen waarvan ik een eerlijk antwoord kan verwachten, niet omdat iets sociaal verantwoord is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Wat is dit?

Je leest nu Communicatie, een vak apart! voor AspergerADD.

Meta

%d bloggers liken dit: