Autisme en te laat komen

26 november 2011 § 10 reacties

Mondaine clock, model 30335

Autisten staan er om bekend dat ze vaak op tijd zijn, of zelfs ruim op tijd. Het is nu eenmaal een sociale regel, een regel die niet moeilijk is om te begrijpen en om veelal makkelijk aan te voldoen. Behalve voor mij…

Tijd efficiënt besteden

Ik ben iemand die of precies op tijd is, of te laat. Ik loop tegenwoordig bijna chronisch overal achteraan. Het levert een continue druk op en dat is niet prettig kan ik je zeggen. Ik heb ondertussen geleerd om zo efficient mogelijk met mijn tijd om te gaan. Op het moment word ik ook erg onrustig als ik niks te doen heb. Ik weet immers dat er nog stapels werk op mij liggen te wachten. Echt ontspannen kan ik dus ook niet. Als ik moet wachten, probeer ik de tijd zo nuttig mogelijk te besteden. Helaas komt er vaker wel nog iets tussendoor op het laatste moment. Het mond in ieder geval uit dat ik op het allerlaatste moment nog moet haasten en of nog net op tijd ben of te laat.

Sommige periodes gebeurt het dat ik vaker meer dan 5-10 minuten te laat ben. Op dat soort momenten krijg ik wel vaker opmerkingen erover. Maar het zijn ook juist die periodes dat ik het ofwel giga druk heb en/of niet lekker in mijn vel zit. Met name dat laatste heeft even geduurd voordat ik daarachter kwam. Meestal word dit getriggerd door een overvolle agenda en bijkomende stress waardoor ik mij niet goed meer weet te concentreren. Een uitvallende vriend over mijn te laat komen kan ik dan vaak maar met moeite verdragen. Ik kan in de verdediging schieten en zeggen dat ik het druk heb of dat ik niet lekker in mijn vel zit, maar dit komt vaak niet aan bij de ander. Geen geldig excuus is het dan. Gevolg is wel dat ik me dan helemaal niet lekker meer in m’n vel zit. Voorlopig maar even niet meer afspreken dan?
Gelukkig weten de meeste van mijn vrienden er wel mee om te gaan. Wat betreft mijn werk heb ik de afspraak om enkele minuten voor tijd aanwezig te zijn en dit lukt in 99% van de gevallen gelukkig ook. Een enkele keer word een vriend er pissig om dat ik wat later ben, maar dit gebeurt gelukkig niet vaak.

Wet van Muphy

Wat overigens wel grappig is, die keren dat ik wél op tijd ben, gebeurt het altijd dat de ander te laat is. Het is niet alleen met vrienden die weten dat ik wel eens te laat ben, maar ook met zakelijke of privé afspraken die dit nog niet weten. In plaats van dat ik beloond word met het op tijd komen, word ik als het ware alsnog afgestraft.

To the point

Wat overigens een ‘voordeel’ is van te laat komen. Je kunt meestal meteen ter zake komen. Was dat niet ook een autistisch trekje om de social talk over te slaan? 😉

Te laat komen helemaal alsnog middels autistische kenmerken verklaard 🙂


Advertenties

Getagd: , , , , , , , , ,

§ 10 Reacties op Autisme en te laat komen

  • Zo herkenbaar! Zoon heeft ook altijd problemen, kan fantastisch klokkijken maar geen benul van tijd. Dat levert idd de nodige stress vaak op. Dochter kan geen klok kijken, maar is altijd bang te laat te komen.

    • aspergeradd schreef:

      Ik kan fantastische planningen maken, een half jaar vooruit, bijna op het uur nauwkeurig. Maar mij eraan houden is een tweede, helaas. Soms ben ik sneller, vaak ben ik stukken trager. Behalve reizen, dat kan ik prima plannen, soms op de minuut nauwkeurig. Het probleem is meestal op tijd vanuit huis vertrekken. Herkenbaar?

  • Miepje schreef:

    Haha! Wat dit betreft echt 100% hetzelfde als ik ervaar.

    Het rare is. Ik ben altijd zo’n 5 minuten te laat. Ik ga ook altijd erg gestresst de deur uit. Belachelijk snel naar de bus lopen, achter me kijken en eenmaal bij de halte heb ik nog 5 minuten om bij te komen van mijn gestress.

    Ik pak nooit de bus die ervoor zorgt dat ik 15 minuten of meer van te voren aanwezig ben. Zonde van mijn tijd. Je weet tog! 😉

    Als ik op de fiets ben ben ik wel altijd op tijd. Ruim op tijd zelfs.
    Ik ga 30 minuten van te voren weg. Het ritje duurt 15 minuten. Vanwege de CVS ben ik dit op tijd gaan doen. Dan kan ik rustig fietsen als het niet goed gaat en ook als ik aankom even bijkomen, water drinken en uitzweten (gezicht).

    Vaak als ik ruim op tijd ben is de ander te laat. Zeker weten waar.

    In de groep van mindfulness zit een vrouw met ADHD die ALTIJD te laat is. 10/15 minuten ongeveer.
    Ik herken dat natuurlijk heel erg maar daar ben ik altijd op tijd.

    Op het werk was ik ook altijd zo’n 5 min te laat. Boeide me ook echt geen zak dat dat gebeurde. Ik bleef ook vaak 15 min nadat ik klaar was werken. Je hoorde er niemand over.

    Wat dat betreft heb ik qua vrienden en familie ook nooit problemen gehad dat iemand boos op me werd. Ik ben nooit meer dan 15 minuten te laat en dat is niet zoveel wachtwerk.

    Zelf moet ik regelmatig op familie en vrienden wachten die veel later zijn nog.
    En het gekke is, daar kan ik me wel aan irriteren of over opwinden.

    Mijn zusje flikt het nog wel eens om echt 45 minuten later aan te kakken. Terwijl je staat te koukleumen en terwijl zij echt niets te doen heeft en dus het er op aan laat komen om zo laat te komen zegmaar.
    Mijn zusje heeft ADHD en hersenletsel maar wat de tijd betreft is ze gewoon sellectief. Bij vriendjes is ze standaard 30 minuten te vroeg. Bij familie is dat standaard 30 minuten te laat.

    Ik hou me er gelukkig nooit mee bezig wat ik allemaal zou kunnen doen in de tijd dat ik me verveel. Gelukkig.

    Ik schuif van alles vooruit. Kom regelmatig te laat en verveel me ook best vaak maar ik maak me niet zo druk om wat allemaal nog moet. Er moet van alles en ik heb er helemaal geen zin in.

    De zin komt vanzelf wel weer.

    Groetjes,
    Miepje

    • aspergeradd schreef:

      Zodra ik een bus, trein, of iets dergelijks moet halen, dan kan ik vaak wel op tijd zijn. Vaker is het ook precies op tijd. Ik kom aanlopen en op het moment dat ik instap vertrekt de bus/trein. En vaker moet ik daarvoor een stukje rennen/hard fietsen. Gelukkig heb ik die conditie, al kom ik vaker wel wat bezweet aan. Is ook weer niet helemaal prettig 😉

      En ja, extreem te vroeg komen is ook niet mijn ding. Vind ik geen nuttige tijdsbesteding, ook al zou ik met mijn telefoon kunnen gaan spelen ter plekke of de laatste twitterberichten lezen. Nee, is mijn ding niet.

      Voor mijn werk moet ik vaak op tijd zijn. Te vaak te laat kost simpelweg mijn baan. Dus harde grenzen stellen werkt wel.

      Ik laat niet snel meer iemand lang wachten. Meestal geef ik wel een bericht dat het wat later word. Als het geen concrete afspraak is, dan kan het inderdaad 1-2 uur schelen. En helaas is familie vaker de klos. Begint mij wel op te vallen, maar denk dat daar iets anders de veroorzaker is. Grotere afstand, moet ik met meer dingen rekening houden. Mezelf voorbereiden op een andere omgeving etc. Het is niet dat ik het expres doe. Maar ook verjaardagen bijvoorbeeld, begin er steeds meer moeite mee te krijgen. Iedereen zit daar samen met zijn/haar partner, kom ik daar weer aan als vrijgezel. En nu beginnen de kids ook te komen, al helemaal geen trek in. Kan me er nog niet in plaatsen. Wellicht als ik ze zelf heb dan ik het dan weer wel wat leuker vind. Maar voor nu vind ik het moeilijk!

      Als iemand mij vaker meer dan 30 minuten laat wachten zonder echte gegronde reden en zonder dat ik zoiets bij diegene heb gedaan. Dan kan hij/zij het deksel op z’n neus krijgen. Dan ben ik zonder vooraankondiging ook zomaar weg. Valt bij mij onder het hoofdstukje respectloos 😉

      Het vervelendste vind ik mensen die zeggen er met een 5 minuten te zijn, maar dat je dan nog een 20 minuten staat te wachten. “Ja, ik ben er bijna!” Ja, dat zei je 5 minuten geleden ook al. Dan sta ik mezelf op te vreten! Zo enorm flauw vind ik dat! Ik had ook nog genoeg andere dingen kunnen doen!

  • Christiaan schreef:

    En als je nu eens in je agenda per afspraak een ruimte laat van 15 minuten, zodat je je niet hoeft te haasten om naar een volgende afspraak te gaan….

    • aspergeradd schreef:

      Mijn agenda is bijna leeg. Niet zonder reden. Een volle agenda zorgt bij mij voor een hoop stress. Betekend dat ik mij van minuut tot minuut bezig moet houden met dingen. Mijn agenda is geen plek waar je een planning zult vinden, behalve op momenten waar ik het niet kan onthouden, maar waar het wel enorm belangrijk is. Reizen is een goed voorbeeld.
      Ik heb dus een afspraken agenda. Die rust, heerlijk! Maar ik moet er wel weer eens aan, aan een agenda met een planning.

      Ik vind het overigens niet erg om te haasten. Ik ga er al vanuit dat ik dat moet doen. Soms is het niet nodig, ook geen probleem. Het is wellicht moeilijk voor te stellen, maar ik vind het dus daadwerkelijk vervelend om 15 minuten te niksen op locatie. Die had ik liever thuis nuttig besteed aan iets anders.

  • Dromer schreef:

    Nou, ik heb me bescheurd bij het lezen van sommige stukjes. Vooral bij het stukje van Miepje over belachelijk snel naar de bus lopen en achterom kijken en dan bezweet nog even bijkomen of de bus komt er net aan. Had dat jaren geleden ook elke dag met de trein en elke keer dacht ik “Dit is niet goed! Het moet toch echt anders kunnen! Morgen doe ik het anders!”, maar het lukte nooit! Ik heb ADD, naar mijn weten geen asperger. Soms is het grappig, zoals bij het uitwisselen van ervaringen, maar ik word er soms toch ook echt moedeloos van, terwijl ik mezelf toch wel zie als een positieve denker. Ik denk in oplossingen.
    Hoe dan ook wil ik even zeggen dat ik dit een leuke site vind en leuk om verhalen te lezen. Jammer van die reactie van iemand die zo raar reageerde op autisme en er zo’n eenzijdig beeld van had. Ik vind het best wel zielig ook. Die gene heeft duidelijk problemen met autisme en valt mensen aan die niet “puur” autist zijn. Heel erg zwart-wit.

    • AspergerADD schreef:

      Ik ben een ster in het nipt op tijd de trein halen. Hoe vaak het niet is voorgekomen dat ik nog net op tijd de trein in kan springen terwijl de deuren dichtgingen… En er van leren, ho maar. Behalve dat ik de tijd iedere keer nog strakker weet neer te zetten 😉

      Leuk dat je reageert! Benieuwd naar eventuele andere reacties op stukken 🙂

  • Koen schreef:

    Ik ben maar een kwartiertje eerder van thuis vertrokken. Ik kom nooit meer te laat.

    Het was een kwestie van weten hoe laat de reistijd is en doorvragen wat mensen nu bedoelen de hele tijd met op tijd komen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Wat is dit?

Je leest nu Autisme en te laat komen voor AspergerADD.

Meta

%d bloggers liken dit: