“Hey lullo, nog geneukt?”

17 april 2013 § 5 reacties

jiskefet_logoWie kent deze bekende begroeting uit Jiskefet nu niet? Het was in mijn middelbare school periode een bekende begroeting. Maar hoe reageer je hier nu op?

De eerste keer dat ik het hoorde kende ik Jiskefet nog niet. Laat staan dat ik een vriendinnetje had. Mijn verbazing zal ongetwijfeld op mijn gezicht af te lezen geweest zijn. Ik wist mij er overigens ook met moeite houding aan te geven. Ga je er nu op in of niet? En zo niet, want wat hebben anderen met jouw liefdesleven van doen, laat staan dat er sprake was van een liefdesleven indertijd, wat zeg je dan wel?

Ik praat er maar wat omheen, kom niet tot de kern en maak er maar een grote grap van. De ene keer antwoord ik dat ik al jaren droog sta, de andere keer dat er iets grondig mis zou zijn als ik mijn handen thuis had gelaten in mijn relatie.

Tot op heden levert het bijna iedere keer een moment van stilte bij mij op. De raderen draaien op volle toeren in mijn hoofd. Wie is deze persoon, vertel ik de waarheid, vertel ik onzin, etc. Ik blijf er mee bezig en ik weet mij er maar moeilijk houding aan te geven.

 

De grote vraag blijft, wat is nu het juiste antwoord? En dat is het moeilijke, dat is er niet. Het antwoord dat je geeft is niet alleen belangrijk, maar ook je gezichtsuitdrukking. Daarnaast moet je ook niet te lang wachten met antwoorden, dan word het genant voor beiden. Met name het verbergen van mijn gezichtsuitdrukking heb ik moeite mee.

Nu is bovenstaande wellicht een hele persoonlijke vraag. Maar zelf met de vraag: “He, hoe is het?” heb ik eigenlijk moeite. Bij onbekenden/kennissen reageer ik altijd met “Goed!” en soms met “Slecht”. Maar ik merk dat ik anderen daarmee ook in een genante fase breng. Men gaat er op doorvragen, en voordat je het door hebt vertel je je hele levensverhaal aan een onbekende, terwijl je dat eigenlijk niet wilt. Zo heb ik mijn ziekteproces en arbeidsrelatie inmiddels al aan velen verteld, terwijl ik dit eigenlijk niet aan de grote klok wilde hangen.

Het blijft lastig, je krijgt een vraag en bent eigenlijk geneigd om er letterlijk antwoord op te geven. Hoe ga jij hier mee om?

Advertenties

Getagd: , , , , ,

§ 5 Reacties op “Hey lullo, nog geneukt?”

  • Aspieboy schreef:

    Als de vraag te persoonlijk wordt negeer ik hem of kom ik met een heel bot antwoord zodat de ander er zeker niet verder op in zal gaan. En ik heb een hele slechte miniek zodat er aan mijn gezicht niet veel valt af te lezen.

    • AspergerADD schreef:

      Mooi voordeel heb jij! Ik kan mijn mimiek niet verbergen helaas.

      • Dina W. schreef:

        Vind ik juist goed, dan kun je zien wat je denkt 🙂 Het is al moeilijk genoeg om aan te voelen wat een ander denkt of bedoelt.
        Maar het is niet altijd handig als een ander kan zien wat je denkt, dat klopt.

  • Karien Bruin schreef:

    Heel herkenbaar, inmiddels weet ik dat de meeste mensen een kort en vooral positief geformuleerd antwoord verwachten.
    Bij mensen die me vragen hoe het gaat waarvan ik niet zeker weet wat ze voor antwoord willen horen, de korte of langere versie, vraag ik het gewoon inmiddels. Ik vraag of ze het echt willen weten, zeggen ze ja, dan vertel ik hoe het gaat, de langere versie. Een volgende keer vragen ze het me dan weer, of niet.
    Als het me niet goed gaat en de vraag hoe het gaat wordt me toch gesteld, dan antwoord ik heel kort.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Wat is dit?

Je leest nu “Hey lullo, nog geneukt?” voor AspergerADD.

Meta

%d bloggers liken dit: