Gezichtsherkenning

8 februari 2016 § 17 reacties

Gezichtsherkenning, is dit dezelfde persoon?Heb je je wel eens afgevraagd hoe jij mensen herkend? Kijk je naar de ogen, de vorm van het gezicht, de haren of wellicht de kleding? Ik herkende in mijn jongere jaren mensen aan hun kapsel/haardracht. Erg handig was het niet als iemand naar de kapper was geweest of een nieuw kleurtje had genomen…

Jongens/mannen veranderen niet zo snel van kapsel, dus met het herkennen van hen had ik nooit zo’n moeite. Maar bij dames was dat wel eens lastiger. Die wisselen nog wel eens van kapsel. En dan sta je mooi voor aap als ze jou wel herkennen, maar jij haar niet. En laat ze daar nu net gevoelig voor zijn!

Naar het zwembad gaan is overigens ook een leuke. Dan hangen opeens alle haren plat. Bij het dragen van een bril met redelijke sterkte heb je dan nog eens een extra handicap. Herkenning op kleur en lengte van haren, waarbij je in je achterhoofd moet houden dat haren altijd donkerder kleuren als ze nat zijn. Zo lukte dat de eerste jaren nog. Maar toen ik een hogere correctie nodig had in mijn bril, stapte ik al snel over op herkenning van zwembroeken. En zorgen dat je je maatjes niet uit het oog verliest.

Na vele miskleunen van herkenningen, ben ik me eens gaan bedenken waarop mijn herkenningen misliepen. Gelukkig kwam ik hier in mijn basisschooltijd al achter. Het is echter niet eenvoudig om dit zomaar om te gooien. Inmiddels herken ik mensen ook aan gezichten, manier van lopen, houding en stem. Al zijn kapsels nog steeds een makkelijke instinker. Zal ik er ooit nog van af komen?

Hoe herken jij mensen? Heb je veel herkenning in mijn verhaal? Laat het mij weten in een reactie hieronder!

Advertenties

Getagd: , , , , , , , , , , ,

§ 17 Reacties op Gezichtsherkenning

  • Vreselijk hoor, die bekenden die contactlenzen gingen dragen. Of die mannen die in ‘movember’ hun snor laten staan. Ik ‘herken’ mensen door aan te vinken. Snor? Ja! Baard? Nee! Bril? Ja! Oh, dan is het Henk, Jan, Frits, Wim of Karel. Nu nog een tactische vraag bedenken om niets te laten merken. Hoi! Biertje? En toen bleek het zo’n goedkope-stroomverkoper te zijn. Ik ontmoet elke dag weer nieuwe mensen en dat lijkt misschien wel leuk maar het is echt dramatisch. Misschien moet ik zo’n google-bril met spraakherkenning kopen want soms voel ik met net een goudvis, ik draai één rondje en ik zie alleen maar vreemden om me heen staan. (Volgens m’n vrouw is dat in het echt ook vaak het geval…) Zij was de eerste die het niet erg vond dat ik wéér vroeg: Ken ik jou niet ergens van?

    • AspergerADD schreef:

      Snorren, brillen, baarden en contactlenzen, heel herkenbaar! Al zijn dat toch ook wel zaken waar de NT-ers ook moeite mee hebben. Ik ben een paar keer geswitcht van bril naar lenzen en weer terug. En tegenwoordig zelfs een baard. Grappig om te zien dat mensen me dan opeens niet meer herkennen!
      Maar als ik het in algemene zin heb over herkenning bij mensen, dan herkennen de meeste zich niet in de manier waarop ik vroeger mensen herkende.
      Overigens ben ik weer een redelijke kei in het herkennen van stemgeluiden. Dus die stem helpt mij bij het gemis bij gezichtsherkenning.

  • shivatje schreef:

    Het gezicht en het lichaam daar laat ik me op leiden.

    Aum Shanthi

  • Sam schreef:

    Mooi verwoord! Ik herken mensen amper. Meestal verandert ook hun gezicht en hun lichaamsvorm naargelang de stand van het licht en het uur van de dag (mensen krimpen tijdens de dag). Ik probeer hen te herkennen op basis van hun stemgeluid maar meestal is het gewoon gokken en hard nadenken wie dat zou kunnen zijn. Zeker als ze me op afstand groeten, want mijn zicht is ook niet zo goed. Dat kan wel eens tot beschamende situaties leiden – dat ik de verkeerde groet of iemand die mij kent niet groet.

    • AspergerADD schreef:

      Beschamende maar soms toch ook wel komische situaties? 😉

    • Dina W. schreef:

      Hoi Sam, er zijn eigenlijk aardig wat mensen met Prosopagnosie, ik ken er wel enige 🙂 Niet ironisch bedoeld hoor, deze keer 😉
      Het is dus niet heel erg bijzonder, komt blijkbaar vaker voor bij mannen dan bij vrouwen.
      Veel mensen weten niet eens dat ze het hebben.
      https://nl.wikipedia.org/wiki/Prosopagnosie

      • AspergerADD schreef:

        Interessant Wikipedia artikel om te lezen! Doet mij erg denken aan een van mijn werkplekken die ik heb gehad. Ik moest mensen herkennen vanaf foto. Dat lukte mij maar met moeite! Voor mijn gevoel kon ik het platte 2D beeld niet omzetten in het 3D beeld dat ik met eigen ogen voor mij zag. Maar wellicht lag het ook hier aan een net iets ander kapsel, of wellicht zelfs andere kleding. Gelukkig leerde ik snel na een paar keer 🙂

    • Dina W. schreef:

      Hoi Sam, misschien hebben jij en meer mensen hier Prosopagnosie.
      Dat zou weleens meer voor kunnen komen dan je denkt, ik ken wel enige mensen – voornamelijk mannen – die dit hebben.
      Ik wilde een link geven maar dat mag blijkbaar niet want mijn reactie werd niet geplaatst toen ik dat deed.
      See you in Tistje 🙂

      • AspergerADD schreef:

        Er wordt veel spam geplaatst, vandaar dat ik iets strikter ben met toelaten van deze berichten. Want meestal wil men een link plaatsen. Dit gaat helaas ten koste van de plaatsingssnelheid. Want dat moet nu handmatig gebeuren.

      • Dina W. schreef:

        Ik vermoed dat de meeste mensen je niet kwalijk nemen als je ze niet meteen herkent hoor, dat gebeurt zo vaak.
        Het is voor jezelf veel vervelender dan voor de ander denk ik.

        Mensen herkennen van een foto is vaak wel moeilijker dan ze ‘live’ herkennen, ben ik met je eens.

        Goed dat ik het nu weet van het linkjes ingeven 🙂

        Dat d en t verkeerd doen klinkt voor mij zo bekend, is heel typisch voor dyslexie. Au, ui, eu, ei verwisselen ook.
        Mijn schoonmoeder had dyslexie, mijn man en zoon hebben het allebei.
        Ik heb vele uren ingestoken in therapie voor mijn zoon, manlief weigert 🙂
        Bij mijn zoon is het door intensief oefenen (fysiotherapie, fijne motoriek oefeningen, prisma bril) sterk verbeterd.

      • AspergerADD schreef:

        Met au, ui, eu en ei verwisselen heb ik geen moeite. Soms als ik moe ben verspreek ik mij wel eens. Letters uit het ene woord in een ander woord in de zin. Maar dat is ook echt iets uit de laatste jaren.

  • Eva schreef:

    Ik herken mensen aan hun lengte, manier van lopen en houding. En ogen. Soms vergeet ik ook wel eens een naam, maar ik weet precies waar ik ze van ken 😉

    • AspergerADD schreef:

      Nog exact weten waarvan je ze kent, ook herkenbaar! Al heb ik diverse baantjes gehad waarbij ik zo enorm veel mensen heb leren kennen. Toen begon het bij mij een beetje spaak te lopen 😉

      Bij mij ging die herkenning ook aan de hand van de plaats waar ik mij bevond. Was ik op een totaal andere plaats, dan wist ik het niet. Alsof mijn hersenen echt in kamertjes werken. Het ene moment zit ik in het ene kamertje en herinner ik me totaal andere dingen dan een ander moment.

  • Dina W. schreef:

    Ik weet niet hoe ik dat doe maar ik maak eigenlijk een foto in mijn hoofd van mensen, en dan voornamelijk het gezicht.
    Ik herken ze meteen, alleen hun naam ben ik nog weleens kwijt – als ik die al ooit te weten gekomen ben.

    Ben jij toevallig ook nog dyslectisch, AspergerADD ?
    Is geen verwijt hoor, maar ik zie kleine foutjes met d en t, iets wat bij de dames en heren dyslectici veel voorkomt 🙂

    • AspergerADD schreef:

      Ik maak ook een soort foto, maar dan niet van het gezicht, maar van haren en andere heel erg opvallende gezichtskenmerken. Maar deze tactiek is helaas niet waterdicht dus ;)/

      Dyslectisch ben ik voor zover ik weet niet. Al zou het mij niet verbazen. Ik heb mij er nooit op laten testen, maar wel eens een docent ernaar gevraagd. Die maakte een ruwe gok dat ik niet dyslectisch zou zijn. Maar dat D en T verhaal klinkt mij wel bekend in de oren. Ik heb mij er als het goed is wat in verbeterd in de afgelopen jaren. Maar het zal ongetwijfeld nog steeds niet foutloos zijn.

  • Thomas schreef:

    Ik herken mensen vaak erg snel! Zo zag ik eens een moeder van een ”online-kennis” bij de intratuin in een andere plaats, terwijl ik haar een enkele keer voorbij heb zien komen op een Facebook foto maanden terug. Het was overigens ook nog eens erg druk. Volgens mij heb ik een soort van fotografisch geheugen..!?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Wat is dit?

Je leest nu Gezichtsherkenning voor AspergerADD.

Meta

%d bloggers liken dit: