Asperger en studeren

19 februari 2016 § 5 reacties

aspergesBijna had ik mijn diploma in de pocket, bijna! Ik hoefde nog maar een driekwart jaar en dan was ik klaar. De eerste 3 jaar heb ik ruim 4 jaar over gedaan. Het laatste gedeelte kostten mij nog eens 3 extra jaren, zonder resultaat… Waar ging het mis?

Dit is een vraag die mij jarenlang hebben bezig gehouden. Mijn ouders hebben altijd gezegd; was je maar thuis blijven wonen. Helaas was dat voor de studie die ik op het oog had geen optie. En ik was voor mijn gevoel indertijd ook echt wel klaar met thuis wonen. Je prakje wordt gekookt en je was wordt gedaan, maar je hebt bij iedere beweging die je maakt ook spiedende ogen in je nek. Ik ben nooit een vroege slaper geweest, maar vond het wel prettig om zelf mijn tijden te bepalen wanneer ik naar bed ging of op stond.

Hebben we daar meteen de reden te pakken? Wie weet! Ik was indertijd echt fan van op stap gaan. Als de financiën het toelieten, was ik een tot wel twee keer in de week in het uitgaansleven te bekennen. Heerlijk om rokken te jagen en me uit te leven op harde muziek.

Het was ook de tijd dat internet in opkomst was. Toen ik eenmaal een vast en zeer goed betaald bijbaantje had, regelde ik een internetaansluiting op mijn studentenkamer. Hoefde ik niet meer tot ’s avonds laat op school te hangen als ik internet nodig had voor het een of het ander. Maar ja, dat leverde met chat en MSN regelmatig slapeloze nachten op.

Mijn vermogen om me te concentreren kelderde achteruit. Ik kreeg steeds meer moeite om groepsgesprekken te volgen. En bij iedere treinreis naar mijn ouders tankte ik wat benodigde slaap bij. Als ik langere tijd niks deed, of iets niet heel erg actiefs, dan viel ik vaak in slaap. En dat kon ik op ieder moment van de dag. Gelukkig bleef ik wel tijdens colleges wakker. Daar had ik niet zo’n moeite mee.

Die kortere concentratieboog zorgde ervoor dat ik mij steeds minder goed over complexe vraagstukken kon buigen. Op de een of andere manier kon ik niet alles in mij opslaan en had ik geen overzicht meer op het werkstuk waar ik mee bezig was. Ik heb denk ik letterlijk wel een tien pogingen gedaan voor een van de laatste vakken. Ik bleef er op stuklopen. Voor mij uiteindelijk de reden om er mee te stoppen. En voor mijn opleiding de reden om mij geen diploma te verstrekken.

Jammer? Ja, heel erg! Ik merk dat ik de brains heb die uitgedaagd willen worden. Ik ben niet iemand die stil gaat zitten in een hoekje en gaat zitten niksen. Wellicht van korte duur, maar zeker niet op de lange termijn. Overal voor de wat uitdagender functies heb je een diploma nodig. Maar wat heb ik? Niks, nada, niente! Mijn vlotte babbel heeft mij in het verleden diverse baantjes opgeleverd. Maar die vlotte babbel heeft nog geen enkele manier het missende diploma weten goed te praten. Ik ben er wel een paar keer dichtbij geweest. Wellicht maakte dat gemis het juist nog pijnlijker.

Had ik dan niet beter thuis kunnen blijven wonen? De reisafstand zorgde ervoor dat dit echt niet te doen was. En helaas was mijn studie behoorlijk uniek waardoor op kamers gaan eigenlijk de enige keus was. Of ik had voor een andere studie moeten gaan. De vraag was echter: welke dan? En zonder diagnose vooraf wist ik ook niet wat het beste voor mij was. Wellicht had ik ergens in een begeleid studentenhuis kunnen wonen?

Ach, het is allemaal achteraf gepraat. Van uit huis gaan heb ik echt geen spijt gehad. Ik heb een prachtige studententijd gehad die ik voor geen goud had willen missen. Al zou ik mensen die nu al een diagnose hebben wel adviseren om begeleid te gaan wonen of thuis te blijven. Wellicht is een enkel stapavondje te combineren met blijven slapen bij een studiegenootje? Als je daar al van houdt. Ik besef me dat ik geen doorsnee persoon met autisme ben.

Nog enkele tips:

  • Kijk of je begeleid kunt wonen in je studentenstad
  • Probeer het eerste jaar of de eerste jaren te reizen vanuit je ouderlijke huis
  • Probeer samen te studeren met een of enkele studiegenootjes of zoek externe begeleiding voor het studeren
  • Leef regelmatig; opstaan, ontbijten, lunch, avondeten, studeren
  • Verdeel het studeren over de dag, maar plan ook vrije tijd in
  • Plan zo veel mogelijk, gebruik je agenda. Koop een agenda waar je goed mee kunt plannen.
  • Wees realistisch met plannen, plan ook rustmomenten en uitjes in. Plan bijvoorbeeld ook geen studeren in direct na of de ochtend na een feestje of andere drukke activiteit.
  • Zoek een kamer in een rustige buurt, ver weg van een doorgaande weg.
  • Plan regelmatig eetafspraken in. Het is gezellig en mits in goed overleg, is dit efficiënter dan alles zelf doen. Verdeel taken met huisgenoten; koken en boodschappen doen, en de afwas.
  • Is er veel lawaai tijdens het studeren? Zet rustige muziek op, en wellicht een koptelefoon.
  • Bij het hospiteren voor een kamer, ga op zoek naar rustige kamergenootjes als je daar behoefte aan hebt.
  • Doe aan sport, het zorgt ervoor dat je even afgeleid bent en je hoofd ergens anders op kunt richten. Het is niet alleen goed voor je lichaam, maar ook voor je geest.

Herkenbaar verhaal? Hoe liep het studeren bij jou af? Heb jij nog tips? Laat het weten in een reactie hieronder!

 

Advertenties

Getagd: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

§ 5 Reacties op Asperger en studeren

  • Eva schreef:

    Oooh, zo ontzettend veel herkenning 😦
    Alleen was thuiswonen voor mij geen optie. Mijn ouders en ik lagen regelmatig met elkaar in de clinch. Mijn studie is stukgelopen op het feit dat ik nergens met rust werd gelaten. Ik heb alleen nooit begeleid gewoond, wilde rust hebben en zelfstandig wonen.

    Ik studeer in een stadje wat een uur fietsen is vanaf mijn huidige woning. Mijn ritme is niet optimaal, omdat ik de laatste jaren een slechte slaper ben. Ik loop ook op tegen een gebrek aan concentratie door mijn gebrek aan slaap. Van het verkeer heb ik geen last; meer van piekeren en drukte in mijn hoofd. Ik kan totaal niet tegen chaos.

    Ik stijldans om even mijn hoofd leeg te maken. Daar kijk ik ook echt naar uit.

    Verder studeer ik zowat ieder moment van de dag, omdat ik me niet zo goed kan concentreren. Als je weet dat je niet goed kan focussen, begin dan gewoon weken van tevoren. Dat is de enige tip die ik kan geven.

    • AspergerADD schreef:

      Thuis had ik voor mijn gevoel ook niet veel rust. Dus vond het wel prettig om zelfstandig te gaan wonen. Misschien was ergens een andere tussenweg wel fijn geweest. Ergens eten en was laten doen, verder zelfstandig wonen.

      Heb overigens ook eens in de zo veel tijd als er veel gaande is dat mijn hoofd over loopt. Zodra ik taken en to do’s opschrijf en inzichtelijk maak, dan stopt mijn hoofd te malen over die zaken. Eindelijk heb ik dan tijd om te focussen op die enkele klus in plaats van dat ik verdwaal in het overzicht.
      Werkt ook goed als je nog ligt te malen in bed over diverse zaken die spelen of je de volgende dag moet doen. Ga eerst even rustig zitten, schrijf alle to do’s op en lees daarna een boek of doe iets anders om je focus even te verleggen naar iets rustigs. Ik ga er binnenkort ook maar eens een blogpost aan wijden. Kan er inmiddels genoeg over vertellen.

  • Autimatics schreef:

    Deels herkenbaar. In mijn studententijd deed ik het net zo. Ik heb echter ipv ADD kenmerken meer OCD kenmerken, dus als ik ergens ‘in bijt’ zoals een thema of studie die ik nu wil doen, heb ik juist moeite om het los te laten.
    Het is echter inderdaad een onderwerp die bij heel veel aspies leeft, denk ik, ik zie het nu ook bij mijn kinderen. Ze hebben ontzettend veel moeite met ergens aan beginnen en leren alleen maar omdat het moet.
    Gr,

    • AspergerADD schreef:

      OCD heb ik niet, in ieder geval niet in hele hoge mate. Maar kan mij wel degelijk vastbijten in iets. Kan een paar weken zijn, maar ook een paar maanden tot jaren inmiddels. Momenteel is mijn conclusie wel dat interesses op den duur toch ook wel over gaan, waarna ik op zoek ga naar weer iets anders.

      Als ik op een gegeven moment weer een nieuwe interesse heb gevonden, dan ga ik er ook vol voor. Kan mezelf dan ook moeilijk bedwingen.

      En meestal zijn het geen dingen die moeten gebeuren. Daar heb ik dan heel veel moeite mee om ze wel te doen.

  • malakh ahavah schreef:

    Mijn situatie is iets heel anders dan de uwe… Vooral omdat ik in andere situaties zat… Van het begin tot het einde van mijn reguliere schoolperiode heb ik er een hekel aan gehad… Ik ben dan ook zonder diploma secundair onderwijs van school gegaan, net als jij trouwens op amper een boogscheut van mijn diploma… Ik was gewoon echt kapot, ik deed tonteel en dan is het constant presteren… Ik ging op en af naar Gent, zo’n uur reizen, de maandag ging ik meestal met een maat uit in Gent en dan bleef ik bij hem slapen om de volgende dag terug naar school te gaan, hij zat op kot, daar zijn ouders in Wallonië woonden. Pas later ben ik terug gaan studeren, wel te verstaan zonder naar de les te moeten, en dat beviel mij prima, ik heb dan ook een bachelor gehaald en ben nu bezig met een master.

    Ook ik heb pas later mijn diagnose gekregen en toen kon ik wel plaatsen waarom mijn schoolleven zo moeilijk ging.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Wat is dit?

Je leest nu Asperger en studeren voor AspergerADD.

Meta

%d bloggers liken dit: