Energie opbouwen

26 februari 2016 § Een reactie plaatsen

Jarenlang heb istatistiekk mij dag in dag uit ellendig gevoeld. Nog voordat ik mijn bed uit kwam had ik eigenlijk al geen zin omdat ik mij verre van uitgeslapen voelde. En voor mijn gevoel werd het steeds erger. Hoe kon dit nu? Ik kreeg het er steeds moeilijker mee. Maar wat was nu de oorzaak? En hoe kon ik dat oplossen? Er op terugkijkend kan ik zeggen: “I did it!”

Wel moet ik toegeven, ik ben er nog steeds niet 100%, verre van, maar ik kan al wel weer een veelvoud van wat ik op mijn dieptepunt kon doen.

Eerst zal ik uit de doeken doen wat mijn situatie eerst was. Ik werkte part-time en had daarnaast een eigen bedrijfje. Ik had geen auto en deed alles op de fiets omdat ik redelijk dichtbij het centrum van de stad woonde. Ik ben van vroeger uit eigenlijk geen sporter, maar het fietsen zorgde er wel voor dat ik een bepaalde basisconditie had. Af en toe zwom ik ernaast en deed ik enkele andere wisselende sporten.

Ik wist alles redelijk vol te houden tot nog toe. Al zie ik als ik er achteraf op terugkijk wel al kenmerken boven komen van een goeie burn-out die aan het opbouwen was. Een incident/ongelukje zorgde ervoor dat ik uit balans gebracht werd. Ik kon niet meer sporten. Frictie met mijn werkgever zorgde ervoor dat die burn-out tot eruptie kwam. De samenloop van omstandigheden zorgden ervoor dat ik enkele weken absolute rust moest aannemen. En dat zorgde ervoor dat ik in het dagelijkse leven gigantische moeite had om alles te volgen en mijn huishoudelijke taken te doen. Ik had geen energie meer. Ik probeerde overdag te slapen om meer energie te verkrijgen.

Het ging echter steeds verder bergafwaarts. De bedrijfsarts vond dat ik wel weer klaar was om te gaan werken. De arts vond dat ik ook weer wat vaker naar buiten moest. Daar had ik zelf ook behoefte aan. Ik begon met 1 uur in de week te werken. Dit was al behoorlijk intensief. Daarnaast begon ik ook weer met fietsen. Had een mooi rondje uitgestippeld van een uur. Al met al lukte het niet. Geen idee waar het aan lag. De werktijden werden opgeschroefd, evenals de dagen. En na een paar weken of een maand lag ik er weer uit.

Op naar een ander traject. Heb zelf een andere werkgever geregeld waar ik aan de slag kon. Andere omstandigheden en iedere werkdag bijna een uur fietsen. Met name in het begin had ik er moeite mee en had ik regelmatig rust nodig na een dag werken. Maar op den duur ging het me beter af. Al ging ik nog steeds vaak over mijn grenzen heen. Al besefte ik me achteraf wel dat ik meer kon doen.

Helaas kon ik dat werk niet voor eeuwig doen, het hield op. Ik was weer op mezelf aangewezen. Had het plan opgevat om mijn eigen bedrijfje aan te zwengelen. Iedere dag vol er tegenaan achter de computer, website vernieuwd, acties bedacht voor nieuwe klanten, reclame gemaakt etc etc. Ik deed heel veel voor mijn bedrijf, maar nauwelijks aan sport. Met een driekwart jaar knalde ik er weer uit.

Psychologische begeleiding gaf aan dat ik moest zorgen dat ik moest zorgen dat ik mezelf niet moest overbelasten, maar ook niet te veel moest onderbelasten. Ik moest precies de sweetspot zien te vinden. Maar hoe? Tsja, daar hadden ze geen pasklaar antwoord op. In mijn alledaagse activiteiten kon ik het ook nog niet goed toepassen. Na drie stuks was ophangen weer even zitten? Bij een verjaardag al na een half uur naar huis gaan? Ik had er erg veel moeite mee om deze tips toe te passen. Wel heb ik vaker verjaardagen afgezegd sindsdien. Ook zorgde ik dat te veel afspraken achter elkaar niet meer voorkwamen.

Wederom een driekwart jaar van opstaan en weer omvallen gingen voorbij. Totdat ik ging verhuizen. Er moest heel veel geklust worden. Ik zag het zelf als een reïntegratieproject, en zo pakte ik het ook aan. De belasting langzaam opbouwen, regelmatig pauze en vooral niet over mijn grenzen heen gaan. In het begin werd er nog niet veel gedaan. Maar langzaam zag ik vooruitgang in mijn kunnen en de lijst met afgeronde klussen werd gelukkig steeds langer. Het einde was in zicht en de verhuizing kwam eraan. Nog even die laatste eindsprint en….

BAM…. De dag van de verhuizing heb ik op mijn tenen gelopen. Ik was wederom een paar weken volledig uit de running. Een gesprek met het UWV kwam eraan. De arts vroeg naar het verloop van mijn dag. Het kwam er op neer dat ik vooral heel veel rustte tussen de klussen. Plat op de bank, want ik kon dan echt kapot zijn. Doodleuk zei ze dat ik niet moest gaan liggen en maar moest doorzetten. Misschien gaan sporten ofzo. Weg uitkering.

Balen dacht ik in eerste instantie. Maar wie was ik om niets met de adviezen van de arts te gaan doen? Ik bedacht weer een project en ging aan de slag. Het project was deels fysiek van aard. Ik kende weer diverse ups en downs. Maar ik hield goed in mijn achterhoofd dat ik mijn eigen grenzen gewoon echt niet moest overschrijden. Ik zag vooruitgang, deed steeds meer en meer en kon ook langer werken. Ik kon zelfs na een dag werken nog huishoudelijke klussen doen. Waar ik een paar maanden daarvoor een hele dag over deed. Wauw, wat een vooruitgang!

Mijn projectje duurde helaas niet voor eeuwig. Daarna kakte ik ook vrij snel weer in. Ik besefte dat ik mezelf bezig moest houden op een fysieke manier. Het besef kwam toen ook dat ik in de jaren voordat ik eruit knalde bewust en onbewust eigenlijk best actief was op het gebied van bewegen. Ook al ben ik van nature geen sporter. Maar ik merkte wel dat mijn lichaam dat nodig heeft. Ik heb toen besloten om weer te gaan sporten. En in plaats van meteen volle bak er tegenaan te gaan heb ik het langzaam opgebouwd. Eerst op een rustig tempo voor een half uur. Dat twee weken volgehouden en toen opgeschaald naar driekwartier. En na een maand een uur. Dat twee tot drie keer in de week. Na weer een twee weken heb ik de intensiteit opgeschroeft, en soms ook de duur. Kort na die inspanning was ik wel moe, maar een dag later voelde ik me als herboren.

Het lukt me nog niet om me er iedere keer voor te verzetten om te gaan sporten, mede omdat het een buitensport is, maar mijn intentie is er wel. Ik maak kilometers, doe weer meer in het huishouden en het is me zelfs al een paar keer gelukt om zelf te koken. Mijn voornemen is nu om een actieve baan te zoeken waar ik niet al te veel achter de computer zit. Duimen jullie mee?

 

Wat zorgde er nu voor dat ik hierin slaagde?

De grens tussen over-, onder- en de juiste belasting kan echt flinterdun zijn. Zoek voor jezelf uit wat erg belastend is voor jou. Zijn dat bepaalde huishoudelijke activiteiten, of wellicht praten (voor mij is dat blijkbaar behoorlijk belastend!) Heel eenvoudig gezegd, als je direct na een activiteit moe bent, hoofdpijn hebt, minder scherp ziet of zelfs duizelig bent, kan dat een teken zijn. Zoiets kan ook ’s avonds pas of de volgende dag optreden. Bij mij is dit een proces van jaren geweest voordat ik een beter beeld kreeg van mezelf. En nog steeds leer ik. Ik herkende eerst de signalen niet. Uiteindelijk ben ik met een virtueel lijstje gaan werken in mijn agenda, en heb ik belastende activiteiten zo veel mogelijk verspreid over mijn agenda. In het begin zelfs maar één belastende afspraak in de week. Langzamerhand kon ik naar een belastende afspraak om de dag. En momenteel kan ik 2 afspraken aan met een uur ertussen.

Als je een overzicht hebt van belastende activiteiten, kun je je gaan richten op een actievere houding. Liggen als je moe bent is blijkbaar een nekslag en moet je niet meer dan nodig doen. Net zoals te lang in bed liggen. Zorg dat je regelmatig leeft; iedere dag op dezelfde tijd naar bed en op dezelfde tijd opstaan. Slaap wanneer het donker is en leef wanneer het licht is buiten. Slaap niet te lang, tussen de zeven en negen uur slaap is voldoende. Één of twee nachtjes wat minder slapen is niet erg. Slaap je onrustig, zoek dan uit waardoor dat komt. Een goede nachtrust zorgt er ook voor dat je je fitter voelt en meer kan ondernemen overdag.

Ga op zoek naar een sport waar jij je prettig bij voelt. Eentje waar je de intensiteit heel goed zelf van kunt bepalen. Als praten en of luisteren belastend voor je is, begin dan alleen met sporten. Zoek anders een maatje. En in het geval dat je een maatje hebt, laat je met name in het begin niet opjutten en over je grenzen trekken. Je hebt waarschijnlijk nauwelijks conditie en dit kost enorm veel tijd om deze te verbeteren. Dit is niet te vergelijken met iemand die regelmatig sport. Jij doet er gewoon veel langer over om op niveau te komen. Begin met 5-10-15 minuten op een rustig niveau. In het begin gaat het er echt om dat je in beweging bent, maar nog niet actief. Sporten doe je om de dag, zodat je lichaam zich ook weer kan herstellen. Bouw dit op na een half uur en na verloop van tijd een uur en langer. Voelt dit tot nog toe goed en ben je al een paar weken en of maanden bezig? Bouw dan je intensiteit op. Je begint je activiteit rustig, piekt halverwege en bouwt daarna weer langzaam af waardoor je rustig eindigt. Doe dit afgewisseld met een normale activiteit tussendoor een paar keer. Daarna zou je het een keer kunnen proberen om nadat je langzaam bent begonnen wat sneller te pieken en het wat langer vol te houden. Een sport maatje kan er voor zorgen dat je jezelf aan je afspraken houd om regelmatig te sporten (op vaste dagen). Al kan het ook belastend zijn, omdat je wellicht te veel praat. Experimenteer met muziek, rustige muziek, actieve muziek of helemaal geen muziek. Plan je sportactiviteiten in je agenda. Voel je het energie niveau in je lichaam stijgen? Een keertje niet sporten is niet zo heel erg, maar zorg wel dat je niet te vaak overslaat. Pik het snel weer op na een onderbreking. Zoek motivatie in het feit dat sporten jou energie geeft.

 

Ik hoop dat mijn blog motiverend voor je is en je ook meer kan laten ondernemen. Ik ben echter geen arts, dus win eerst advies in bij je eigen arts of dit een goede leidraad voor je is. Plan anders je eigen route. Ik vind het leuk als mijn blogpost jou gemotiveerd en of geholpen heeft. Laat het mij weten in de comments!

Welke sporten beoefen jij? Heb jij sporten nodig om je energiek te voelen? Welke sporten zijn niet geschikt voor jou en waarom niet? Welke sporten zou je anderen adviseren om te gaan doen?

Advertenties

Getagd: , , , , , , , , , , , , , , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Wat is dit?

Je leest nu Energie opbouwen voor AspergerADD.

Meta

%d bloggers liken dit: